30-06-09

Een ode aan Sondheim

Enkele YouTube filmpjes om een van de grootsten (en zeker de origineelste en slimste) in de bloemetjes te zetten: Stephen Sondheim.

 

 

 

 

 

 

 

 

   

 

 

 

  

 

 

00:30 Gepost door Jean Lievens in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stephen sondheim |  Facebook |

03-11-08

Sondheim - The Story So Far

31JiYyXYbUL__SS400_
Op 30 september verscheen een prachtig uitgegeven cd-box die op vier schijfjes, in chronologische volgorde, een mooie synthese biedt van het (voorlopige) oeuvre van Stephen Sondheim. Fraaie vormgeving, goed geïllustreerd boekje, een goede selectie van songs (maar dat is natuurlijk subjectief), kortom, een must in de collectie van elke Sondheim-liefhebber. Helaas is Amazon.uk al door zijn voorraad heen, maar je kunt ze via deze site toch bestellen aan de alternatieve verkopers, voort een pak minder geld overigens (officiële prijs is 35,98 £ + 21 % btw, of $ 54,98)

 box

 

17:56 Gepost door Jean Lievens in recentie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stephen sondheim, the story so far |  Facebook |

19-06-08

Nieuwe Sondheims op dvd zone 2

41Yn7vTPybL__SS500_
Goed nieuws voor de liefhebbers van Stephen Sondheim. Na de succesvolle verfilming van Sweeney Todd (wel meer Tim Burton dan Stephen Sondheim, maar ja, het is een film gebaseerd op een musical en geen verfilming van een musical), komen steeds meer musicals van Sondheim uit op dvd in zone 2. Zo is er ‘The Sondheim Collection’ die vier meesterwerken bevat. De box ziet er precies uit als de Amerikaanse evenknie, maar telt helaas twee schijfjes minder: ‘Passion’ (met de heerlijke Marin Mazzie) en ‘A Celebration at Carnegie Hall’. Wat biedt de zone 2-box dan wel?

Follies in Concert


51jy7NKH6FL__SS500_
Pas op: niet de Broadway Show en eigenlijk zelfs niet de volledige concertuivoering die plaatsvond in 1985, maar een documentaire over de repetities, gevolgd door de hoogtepunten van het concert. Follies dateert van 1971 en is een verbluffende musical met bloedmooie muziek (Broadway baby, In Buddy’s Eyes, I‘m Still Here, Losing My Mind…), die ondanks 522 voorstelling er niet slaagde om uit de kosten te komen. Redenen waren het majestueuze decor, de schitterende kostuums en een dubbele cast (voor elke rol was een jonge en een oudere versie). Voor de eenmalige opvoering in het Lincoln Centre van New York kregen de artiesten welgeteld vier dagen tijd om te repeteren. Maar wat voor artiesten: Barbara Cook, George Hearn, Mandy Pantinkin, Elaine Stritch, Betty Comdon & Adolph Green, Carol Burnett en Lee Remick. Een dvd om van te smullen. En… ook Follies wordt verfilmd!

Sunday in the Park with George


51D2tP7lUNL__SS400_
Verfilming voor TV uit 1986 van de briljante musical ‘Sunday in the Park with George’, met Mandy Pantinkin en Bernadette Peeters in de hoofdrollen. In deze musical, oorspronkelijk Off-Broadway gebracht, komt het beroemde schilderij van de pointillistische schilder George Seurat ‘Un dimanche après-midi à l'Ile de la Grande Jatte’ stukje bij beetje tot leven. Sondheim won er in 1985 de Pullizer Prijs voor drama mee. Een verkenning van kunst, liefde en bezetenheid. Ook een onbetwistbaar meesterwerk.

Into the Woods


51ZwOQmCjbL__SS500_
Wel, wat kan ik zeggen? Voor mij de leukste musical van Sondheim. Een sprookje voor volwassenen, waarin Roodkapje en de Boze Wolf (Hello Little Girl) door het bos flaneren naast Jaak (van de Bonenstaak), Assepoester en een hele batterij andere sprookjesfiguren. Bijzonder grappig en prachtige muziek. Met Bernadette Peeters als rappende heks, Joanna Gleason als bakkersvrouw en de onweerstaanbare Barbara Bryne als Jaaks moeder.

Sweeney Todd in Concert


51jE7cuFcNL__SS400_
Wie twijfelt aan de muzikale kwaliteiten van Sondheim (de Humo criticus wou bij het horen van de score van de Burton-verfilming zelf naar het scheermes grijpen – ik heb mijn abonnement meteen opgezegd, maar dat is een ander verhaal) moet zeker deze versie van Sweeney Todd bekijken en vooral beluisteren. De film van Tim Burton vind ik weliswaar geslaagd (hoewel teveel expliciete grand guignol naar mijn smaak), maar de stemmen van Johnny Depp (die nochtans niet slecht zingt) en Helena Bonham Carter zijn te zwak voor de machtige score. De concertuitvoering van 2001 met George Hearn en Patti ‘Evita’ Lupone’ is een mooi tegengewicht.

21:44 Gepost door Jean Lievens in optreden | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stephen sondheim, 030 |  Facebook |

26-04-08

Sondheim leert hoe ‘Not Getting Married’ te zingen

Voor de liefhebbers van Sondheim vond ik dit filmpje op You Tube, waarin de meester commentaar geeft op de vertolking van ‘Not Getting Married’ uit Company, een lied waarover ongetwijfeld al menige tongen zijn gestruikeld. Dat de muziek van Sondheim veel vergt van de vertolkers, is zacht uitgedrukt. Klik maar…


En nu de volledige versie door de helaas veel te vroeg overleden (komische) actrice Madeline Kahn (1942-1999). Madeleine Kahn kreeg een opleiding als operazangeres aan de universiteit. Ze werd vooral bekend door de films Paper Moon (1973) van Peter Bodagnovich en Blazing Saddles (194) van Mel Brooks, waarin ze als Lili Von Shtupp een heerlijke persiflage op Marlène Dietrich neerzet. Voor beide rollen kreeg ze een nominatie voor beste vrouwelijke bijrol. Ze speelde ook Elizabeth in Young Frankenstein (onvergetelijk als bruid van het monster, als ze met een vette knipoog naar zowel Jeanette MacDonald als  Else Lanchester ‘Ah! sweet mystery of life, at last I've found thee!’ zingt) en andere rollen in Mel Brooks films. Op 3 december 1999 stierf ze op amper 57-jarige leeftijd aan kanker.
En hier de vertolking van hetzelfde nummer door Amerika's geliefkoosde comédienne Carol Burnett (die bij dit schrijven op 26 april 2008, 75 is geworden. Het fragment komt uit ‘Putting it Together’ (2000), een compilatie van songs uit verschillende Sondheim-musicals. De andere artiesten zijn George Hearn (bekend van o.a. ‘Sweeney Todd’ en ‘La Cage aux Folles’), Ruthie Henshall, Bronson Pinchot en John Barrowman (die nu jureert in het BBC-programma ‘Oliver!’ waarin op zoek gegaan wordt naar Nancy voor de revival van Oliver! in de West End).

13:11 Gepost door Jean Lievens in optreden | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 028, stephen sondheim, company, madeline kahn, carol burnett |  Facebook |

21-09-07

Sondheim: genie aan het werk

tellyandsondheim

In deze blog heb ik het al vaker over Stephen Sondheim gehad, naar mijn smaak de meest vernieuwende en geniale componist/tekstschrijven van het Amerikaans muzikaal theater.

Sondheim (° New York, 22 maart 1930) was in zijn jeugd protégé van Oscar Hammerstein die een grote invloed op hem uitoefende. In 1957 schreef hij de teksten voor de legendarische musical West Side Story, twee jaar later deed hij hetzelfde voor Gypsy (hij wou er ook de muziek voor componeren, maar stoot op een luide NEEN van Klokke Roeland Ethel Merman die geen vertrouwen had in een jonge, onbekende artiest).

Op muzikaal gebied oogstte hij zijn eerste succes met de dolkomische musical A Funny Thing Happened on the Way tot the Forum (1962), in 1966 verfilmd door Richard Lester (met Zero Mostel, Michael Crawford, Phil Silvers en Buster Keaton). Daarna volgden de megahits Company (1970), Follies (1971) en A Little Night Music (1973), Pacific Overtures (1976) met een volledig Aziatische cast, de briljante opera-achtige grand guignolmusical Sweeney Todd (1979) en het geflopte Merrily We Roll Along (1981). Voor al die stukken werkte hij samen met de al even legendarische regisseur en producer Harold Prince.

Sondheim verhuisde naar Off-Broadway en pakte in 1984 uit met Sunday in the Park with George, een stuk gebaseerd op het leven van de pointillistische schilder Georges Seurat dat hem een Pulitzer prijs opleverde. In 1987 volgde Into the Woods, een charmante en humoristische collage van verschillende sprookjes, in 1990 Assassins, moorden op Amerikaanse presidenten op muziek gezet, in 1994 Passion, in 1999 Bounce en in 2004 een nieuwe versie van The Frogs, gebaseerd op een Griekse komedie van Aristofanes… Je ziet, aan originaliteit en afwisseling geen gebrek.

Om Sondheim beter te leren kennen, koos ik het bovenstaande filmpje op YouTube:

 

16:44 Gepost door Jean Lievens in optreden | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 023, stephen sondheim |  Facebook |

22-07-07

Sweeney Todd op YouTube (2)

In geen andere versie van Stephen Sondheims meesterwerk Sweeney Todd is de kracht van de muziek en woorden groter dan in “Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street in Concert”, een eenmalige vertoning uit 2001. 

 

sweeney_patti_and_george

 

Sweeney Todd is een muziekopus dat dichter aanleunt bij opera dan musical en leent zich als geen andere voor een sobere uitvoering. Geen decor dus, wel een schitterend optreden van ondermeer George Hearn en Patti Lupone die de naad uit hun lijf zingen onder begeleiding van de San Francisciop Symphony Orchestra en een imposant koor dat in de Griekse traditie commentaar verschaft.

 

We weten nu al dat de barokke filmversie van Tim Burton die begin 2008 in de Belgische zalen komt, de absolute tegenpool zal zijn van deze sobere, met een Emmy bekroonde uitvoering (in de categorie “Outstanding Classical Music-Dance Program”), die integraal te bewonderen valt op YouTube.

 

Wil je de filmpjes bewaren op je PC of overbrengen naar MP3? De URL op You Tube vind je door te klikken op ‘Deel x’ onder de filmpjes;  voor de conversie naar MP3 ga je naar http://vixy.net.

  

Deel 1

 

Deel 2

 

Deel 3

 

Deel 4

 

Deel 5

 

Deel 6

 

Deel 7

 

Deel 8

 

Deel 9

 

Deel 10

 

Deel 11

 

Deel 12

 

Deel 13

 

Deel 14

 

Deel 15

 

Deel 16/epiloog

22-06-07

Doek valt over Company

 

Triestig nieuws. Op 1 juli valt het doek over Company, de baanbrekende musical van Stephen Sondheim uit 1970. In navolging van de revival van Sweeney Todd, nemen ook in deze uitvoering de acteurs het orkest voor hun rekening.  Company opende op 29 november in het Ethel Barrymore Theater op 47th Street en ging aan de haal met de Tony Award voor de beste revival. Op Stephen Sondheim en Company kom ik later uitgebreid terug. Maar hierbij al vast enkele voorproefjes: de meester zelf over zijn legendarische musical, en Raul Esperanza met het slotnummer “Being Alive”, gezongen tijdens de uitreiking van de Tony Awards. Esperanza was genomineerd, maar de Tony ging naar David Hyde Pierce (bij ons beter bekend als Niles Crane, de broer van Frasier) voor zijn rol in "Curtains".   

 

23:42 Gepost door Jean Lievens in optreden | Permalink | Commentaren (0) | Tags: raul esperanza, stephen sondheim, company, 016, 022 |  Facebook |

26-05-07

De nieuwe Broadway musical: een geldmachine

 
De Golden Age van Broadway mag dan achter de rug liggen, de ‘Great White Way’ zoals de theaterstraat ook wordt genoemd, floreert als nooit tevoren. Alleen is Broadway meer dan ooit big business. Artistiek talent en vernieuwing schieten helaas moeilijk wortel in aarde doordrongen van het geld.

 

Natuurlijk probeerden ook vroegere Broadway-producties zoveel mogelijk dollars in het laatje te brengen. Dit is Amerika. Alleen durfden producenten experimenteren. Flops werden ingecalculeerd. De producer (enkelvoud) was een theaterliefhebber en in vele gevallen zelf niet gespeend van artistiek talent.

 

 

 

Daisy Eagan: "Broadway Baby" uit Follies

 

Vandaag zijn producenten gehaaide zakenlui waarvan sommigen nog nooit een voet in het theater hebben gezet. De kosten van een doorsnee Broadway show zijn zo hoog, dat achter elke show minstens een dozijn producers –of liever geldschieters (of wolven?)- schuilgaat.

 

In 1971 was de musical Follies, met 550 kostuums en talloze decorwissels, de duurste productie ooit: 800.000 dollar. Ondanks 522 voorstellingen (veel voor die tijd) geraakte Follies nauwelijks uit de kosten. Vandaag lopen de productiekosten op in de miljoenen. Om The Producers op poten te zetten, legden veertien investeerders tien miljoen bijeen. Ook Hairspray kostte 10 miljoen, Wicked zelfs 14 miljoen.

 

=4> 

Kim So Hyun als Christine in de Koreaanse productie van Phantom of the Opera

 

Het spreekt vanzelf dat de kosten van een hedendaagse show niet in één klap kunnen worden terugverdiend, zelfs niet met VIP-kaartjes aan 480 dollar het stuk (zoals het geval was bij The Producers). Om breakeven te bereiken, diende Wicked gedurende anderhalf jaar 1.300 kaartjes per voorstelling te verkopen. Het is maar zeer de vraag of in het huidige klimaat West Side Story of om het even welke Sondheim musical ooit een kans zou maken.

  

Nu, aan die evolutie is op zich niets speciaals. Je ziet dezelfde ontwikkeling in Hollywood: van Selznick tot Sony Pictures. Het is de overgang van de artisanale winkel naar de supermarkt. Het verklaart ook waarom de shows van de laatste 25 jaar zo lang lopen. Op 22 mei 2007 ziet de top tien er als volgt uit (* = loopt nog). 8 op 10 gingen pas na 1982 van start.

 

-          The Phantom of the Opera (1988 - *): 8.053 voorstellingen

-          Cats (1982-2000): 7.485

-          Les Misérables (1987-2003): 6.680

-          A Chorus Line (1975-1990): 6.137

-          Oh! Calcutta (revival) (1976-1989): 5.959

-          Beauty and the Beast (1994 - *): 5.385

-          Rent (1996 - *): 4.617

-          Chicago (revival) (1996 - *): 4.370

-          Miss Saigon (1991-2001): 4.097

-          The Lion King (1997 - *): 4002

 

Recentere producties kunnen uiteraard nog niet voorkomen in die lijst. Verder valt het op dat revivals het veel langer uithouden dan hun origineel. Van de shows die het meer dan 800 voorstellingen uitzongen, zijn de volgende vandaag nog altijd te zien (of net afgesloten):

 

-          The Producers (2001-april 2007): 2.502

-          Mamma Mia! (2001 - *): 2.340

-          Hairspray (2002 - *): 1.976

-          Avenue Q (2003 - *): 1.588

-          Wicked (2003 - *): 1.484

-          Monty Python’s Spamalot (2005 - *): 899

-          The 25th Annual Putnam County Spelling Bee (2005 - *)

 

Met andere woorden, ruim een derde van de stukken die vandaag op Broadway te zien zijn, houden het al meer dan 800 voorstellingen uit.

 

musical2

Julie Andrews presenteert 'Broadway, The American Musical' 

 

Kijken we naar de opbrengsten van de grootste hits, dan gaan onze oren fluiten. De succesvolste producties blijven immers niet trappelen op de planken in New York, maar veroveren de hele wereld. In de documentaire Broadway, The American Musical van 2004 (alweer een aanrader, en verkrijgbaar op dvd in zone 2) wordt uitgelegd dat Cats, The Phantom of the Opera, Les Miz en Miss Saigon samen wereldwijd 8 miljard dollar opbrachten. Dat is meer dan de totale omzet van Star Wars, Raiders of the Lost Ark, Jurassic Park en Titanic! Drie ervan zijn van Andrew Lloyd Webber, Les Miz van het Franse duo Claude-Michel Schönberg en Alain Boubil.

 

Ter vergelijking met boven: Broadway Baby vertolkt door de toen 80-jarige Elaine Stritch (in 2005, ter gelegenheid van de 75ste verjaardag van Sondheim)

 

Valt die ontwikkeling te betreuren? Ja en nee. Het geldgeweld heeft in de eerste plaats een artistieke prijs. Achter veel shows gluurt tegenwoordig een element van fake. Anderzijds heeft het spelen op zeker een hausse in de revivals veroorzaakt. Klassiekers als Guys and Dolls, Porgy and Bess, Chicago… zijn daardoor opnieuw te bewonderen. En de mondialisering –ook van Broadway- heeft vroeger onbereikbare shows in New York doen overwaaien naar theaters in Antwerpen, Brussel en Amsterdam. Misschien wordt binnen dertig jaar wel teruggeblikt op vandaag als een gouden eeuw…

 

 

Chita Rivera & Gwen Verdon in originele versie van Chicago (1984)

13:01 Gepost door Jean Lievens in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: broadway, andrew lloyd webber, stephen sondheim, 014 |  Facebook |

18-05-07

Onterecht onbekend (1): Dorothy Loudon

 

 

Dorothy Loudon (1933-2003) is net als zoveel Amerikaanse theatersterren zo goed als onbekend in Europa. Maar ze oogstte heel wat succes op Broadway, ondermeer als Miss Hannigan in de musical Annie, waarvoor ze in 1977 de Tony won voor beste actrice en als Dotty Otley in de komedie Noises Off. Carol Burnett ging echter met beide rollen lopen in de gelijknamige films.

 

Wel speelde Dorothy Loudon een aantal gastrolletjes in tv-series zoals Murder, She Wrote en Magnum P.I. en was ze te zien in twee speelfilms: als Serean Dowes in Midnight in the Garden of Good and Evil, en als Sonya Appolinar in Garbo Talks. In 1979 nam ze de rol van Mrs. Lovett over van Angela Lansbury in mijn favoriete musical Sweeney Todd van Stephen Sondheim. Ze is ook bekend voor haar versie van Broadway Baby uit Follies, eveneens van Sondheim.

 

In het volgende fragment, gezongen tijdens een hulde aan Sondheim in Carnegie Hall in 1992, mengt ze op een verbluffende wijze twee Sondheim-evergreens: Loosing My Mind uit Follies en You Could Drive a Person Crazy uit Company. Het nummer komt traag op gang, maar als je volhoudt, wordt je beloond voor de moeite.

06-04-07

Welke show kiezen: leuke links

Manhattan telt 39 Broadway theaters, waarvan 38 in het theaterdistrict rond Times Square. In ruim de helft ervan staat een musical op het menu. Maar wat kiezen? De meeste bezoekers van New York gaan voor een opvoering die ze kennen: van de gelijknamige film (Lion King, Hairspray, The Color Purple), van naam (Mama Mia, Jersey Boys) of van faam (Phantom, Cats, les Miz)…

 

Mijn beste ervaring is echter met musicals die ik van haar noch pluimen kende, maar mij werden aangeraden of gewoon mijn nieuwsgierigheid wekten. Zo hebben we (The Koen & I) niet alleen Avenue Q en Spamalot ontdekt, maar ook Sweeney Todd en als gevolg daarvan de meeste stukken van Stephen Sondheim (op dvd dan).

 

Sweeney_Todd-resized200

Patty Lupone en Michael Cerveris in de revival van Sweeney Todd

 

Broadway op het web

 

Vooraleer je vertrekt naar New York is het goed om eerst een kijkje te nemen op een aantal websites, niet alleen om te weten wat er speelt, maar ook om beoordelingen en kritieken op te snorren. Je kunt online ook tickets kopen, maar wij ter plaatse gaan naar het box-Office van het theater. Tot nu toe al altijd uitstekende plaatsen gehad, in tegenstelling tot op voorhand bestelde kaartjes (dank u Holiday Line voor abominabele en peperdure plaatsen voor Spamalot in Londen).

 

I Love New York Theatre

Een overzichtelijke site die je bovendien in meerdere talen kunt raadplegen (hoewel ik niet meteen inzie waarom iemand die de taal niet machtig is naar een Engelstalig stuk zou gaan – hoewel, er is natuurlijk The Lion King en andere megaproducties die het vooral van spektakel moeten hebben).

 

Broadway.com

Deze website oogt een stuk drukker, maar er valt dan ook meer op te beleven: nieuwtjes, roddels en besprekingen en ook een niet te missen videorubriek.

 

Playbill.com

Playbill is ook de naam van het programma dat je gratis krijgt bij elke voorstelling (geen fooi geven). Het tijdschriftje heeft al decennialang dezelfde opmaak. De website wordt voortdurend up-to-date gebracht en barst uit zijn voegen van informatie. Erg leuke en interessante rubrieken zijn ‘Diva Talk’ en ‘The Leading Men’. Zowel voor de inhoud als voor de foto’s…

200px-Playbill

Tussen haakjes, “The Producers” mag dan een record aantal Tony’s hebben gewonnen, het is de meest teleurstellende musical die we tot nu toe hebben gezien: irritante overacting, kinderachtige humor en over-the-top cliché-uitbeelding van gays.

 

BroadwayWorld.com

Een kat vindt er niet meteen haar jongen in terug, maar je vindt er nieuws bij de vleet. Het is een goede webstek om mee te beginnen omdat je er artikels aantreft die werden gepikt van andere websites en mediabronnen over Broadway. Je kunt er ook de klok rond showtunes horen door BWW.com Radio aan te klikken.

 

TalkingBroadway.com

Beetje donkere opmaak naar mijn smaak, maar vooral interessant voor de message board ‘All That Chat’, een van de meest gelezen rubrieken in het theaterwereldje van NYC. Met de recentste nieuwtjes en weetjes, alsook de meest schokkende en ongegronde roddels. Je kunt er ook terecht voor theatertickets van mensen die de hunne doorverkopen (als ze zelf niet kunnen gaan).

 

Veel surfplezier!

21:33 Gepost door Jean Lievens in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: avenue q, spamalot, 003, stephen sondheim, broadway, new york, amerika |  Facebook |