30-06-09

Sunset Boulevard: de vele gezichten van Norma Desmond

Glenn Close:

 

Patti LuPone

 

Petula Clark

Kathryn Evans

Lesha Breen

Pia Douwes

Michael Ball

Shirley Bassey

22-07-07

Sweeney Todd op YouTube (2)

In geen andere versie van Stephen Sondheims meesterwerk Sweeney Todd is de kracht van de muziek en woorden groter dan in “Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street in Concert”, een eenmalige vertoning uit 2001. 

 

sweeney_patti_and_george

 

Sweeney Todd is een muziekopus dat dichter aanleunt bij opera dan musical en leent zich als geen andere voor een sobere uitvoering. Geen decor dus, wel een schitterend optreden van ondermeer George Hearn en Patti Lupone die de naad uit hun lijf zingen onder begeleiding van de San Francisciop Symphony Orchestra en een imposant koor dat in de Griekse traditie commentaar verschaft.

 

We weten nu al dat de barokke filmversie van Tim Burton die begin 2008 in de Belgische zalen komt, de absolute tegenpool zal zijn van deze sobere, met een Emmy bekroonde uitvoering (in de categorie “Outstanding Classical Music-Dance Program”), die integraal te bewonderen valt op YouTube.

 

Wil je de filmpjes bewaren op je PC of overbrengen naar MP3? De URL op You Tube vind je door te klikken op ‘Deel x’ onder de filmpjes;  voor de conversie naar MP3 ga je naar http://vixy.net.

  

Deel 1

 

Deel 2

 

Deel 3

 

Deel 4

 

Deel 5

 

Deel 6

 

Deel 7

 

Deel 8

 

Deel 9

 

Deel 10

 

Deel 11

 

Deel 12

 

Deel 13

 

Deel 14

 

Deel 15

 

Deel 16/epiloog

19-07-07

Sweeney Todd op YouTube (1)

Leve YouTube! Je kunt er grote stukken van Sweeney Todd downloaden, zowel van de versie met George Hearn en Angela Lansbury (1982), de concertuitvoering met George Hearn en Patti Lupone (2001) als van de revival met Michael Cerveris en Patti Lupone (2005).

 

Voor conversie naar MP3 ga je naar vixy.

 

In afwachting tot de bespreking (en om je niet te doen zoeken op YouTube): hier zijn een reeks fragmenten van de versie met George Hearn en Angela Lansbury van 1982.

 

 

deel 1

 

deel 2

 

deel 3

 

deel 4

 

deel 5

13-06-07

Patti LuPone: Madame Claxon van Broadway

Patti's vertolking van Sondheims "Being Alive" uit Company

Naast Bernadette Peters is Patti Lupone voor mij een van de grootste Broadway diva’s van de laatste vijfentwintig jaar (ook al is ze maar een miezerige 1,57m lang). Geboren op 21 april 1949 in Northport Long Island, vlakbij New York, werd ze genoemd naar haar betovergrootmoeder, de negentiende-eeuwse operazangeres Adelina Patti. Zingen heeft ze dus met de papfles mee.

In de jaren 60 vormde ze samen met haar tweelingbroers The Lupone Trio, maar ze leerde haar stiel vooral in de eerste helft van de jaren 70 in The Acting Company, opgericht door John Houseman. In 1973 debuteerde ze op Broadway als Irina in The Three Sisters, een rol die ze hernam in de revival van 1975. Sindsdien was ze niet meer van de planken weg te slaan, met rollen in The Beggar’s Opera (1973), Measure for Measure (1973), Scapin (1973), Next Time I’ll Sing to You (1974), The Robber Bridegroom (1975) Edward II (1975), waarin ze Prins Edward vertolkte, The Time of Your Life (1975), The Water Engine (1978) en Working (1978).

Ondertussen zorgde haar indrukwekkende keelgat en dito stembanden ervoor dat ze de rol van Evita veroverde in de gelijknamige musical van Andrew Lloyd Webber, een vertolking die haar internationale faam, een Tony en het begin van een film- en tv-carrière opleverde.

Op Broadway bleef Patti verder brokken maken, ondermeer als Nancy in Oliver! (1984), als Reno Sweeney in Anything Goes waarvoor ze opnieuw een Tony nominatie in de wacht sleepte (1987-1989), als host in Company (1993), in haar eigen show Patti Lupone on Broadway (1995), als vervangster voor de rol van Maria Callas in Master Class (1995-1997), als Jolly in The Old Neighborhood (1997-1998), als Dotly Otley in Noises Off (2001-2002) en last not but least als Mrs. Lovett in de schitterende revival van Sweeney Todd (2005-2006), waarover binnenkort een recensie.

 

Patti LuPone samen met George Hearn in de concertuitvoering van Sweeney Todd (2001)

Ze maakte ook furore in de Londense West End, ondermeer als Fantine in Les Misérables . Voor haar werk in Les Miz en The Craddle Will Rock mocht ze in 1985 als eerste Amerikaanse de prestigieuze Olivier Award in ontvangst nemen.

Voor haar tv-werk kreeg Patti twee Emmy-nominaties, voor haar rol van Lady Bird in LBJ: The Early Years en voor die van Libby Thatcher in de hitserie Life Goes On. Daarin speelt ze de moeder van een zoon die lijdt aan Dow syndroom. Geen muzikale serie, maar La LuPone mocht wel de titelsong Ob-La-Di, Ob-La-Da inzingen. Ze dook ook op in populaire series als Frasier, Law & Order en Oz, en in films als Witness (1985) en Driving Miss Daisy (1989).

Andere successen oogstte ze in (o.a.) concertversies van Pal Joey, Passion, A Little Night Music, Candide en Sweeney Todd. Binnenkort (in juli 2007) staat ze in het NY City Center als Mama Rose in Gypsy... Enne... LuPone veracht microfoons en zingt dus meestal zonder. Niet dat ze er een nodig heeft.

 

 

Patti in revival van Anything Goes (Cole Porter). Let op de tekst en bedenk dat ze in 1934 geschreven is...

19:50 Gepost door Jean Lievens in optreden | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sweeney todd, evita, patti lupone, 015, 022 |  Facebook |