28-07-08

Li'l Abner

abner

Er zijn zo van die musicals die te Amerikaans zijn om hier enige bekendheid te genieten en te tijdsgebonden voor een revival. Neem nu Li’l Abner die opende in het St.James Theatre van New York op 15 november 1956. De toneelopvoering die gebaseerd is op een populaire strip van Al Capp, werd in 1959 vrijwel ‘letterlijk’ verfilmd door Melvin Franklin, met kleurrijke, bordkartonnen decors en grotendeels dezelfde cast. De recent overleden Michael Kidd (1915-2007) tekende voor de indrukwekkende choreografie.

Gezien door de ogen van vandaag, lijkt Li’l Abner meer een ode aan gay camp, die zelfs aan de aandacht van Paul Roen, auteur van de filmgids High Camp I & II, ontsnapte. Het verhaal in een mininotendop: Li'l Abner Yokum (Peter Palmer) is een knappe spierbundel met een hart van goud. Een minpuntje: hij is meer geïnteresseerd in vissen met zijn vrienden dan in zijn vriendinnetje Daisy Mae, in de film vertolkt door Leslie Parrish (op Broadway door Edie Adams).

Als de regering hun dorp Dogpatch uitpikt als testgrond voor de atoombom omdat ze het de meest nutteloze gemeente van de VS vindt, proberen de dorpelingen daar een stokje voor te steken. De enige manier waarop ze de snode plannen van de regering kunnen doorkruisen, is door aan te tonen dat er wel degelijk iets nuttigs kan gevonden worden in het dorp. En wat blijkt? Li’l Abner heeft zijn mooie looks te danken aan Yokumberry Tonic, een brouwsel van zijn oude Mammy. De drank wordt uitgetest op een aantal lelijkerds van het dorp, die stuk voor stuk veranderen in adonissen. Perfecte studs, eeuwig jong en mooi, maar er is één nadeel: ze zijn totaal niet meer geïnteresseerd in “romantische liefde” (lees: meisjes).

music249

Peter Palmer herneemt in de film de titelrol. Hij lijkt wel de sympathieke, lieve broer van Gaston uit Beauty and the Beast. Ook andere spelers deden hun Broadway vertolking over in de film: Joe E. Marks als Pappy Yokum, de toen 27-jarige Billie Hayes (die vooral roem oogstte in H.R. Pufnstuf als Whichiepoo) als Mammy, Stubby Kaye als Marryin' Sam en Bern Hoffman als Earthquake McGoon… De film is vooral de moeite waard voor de uitzinnige dansnummers op muziek van Johnny Mercer en Gene DePaul en gechoreografeerd door Michael Kidd (die ook tekende voor de dansnummers in o.a. Guys and Dolls en Finian’s Rainbow).

Volwassenen die het kind in zich hebben bewaard en verder zien dan de cartooneske vertolkingen, zullen zeker de absurde en soms bijtende humor weten te appreciëren. Tot slot duiken in de film sporadisch een aantal oude bekenden op, zoals Jerry Lewis en de toen volstrekt onbekende Valerie ‘Rhoda’ Harper.

 

14:41 Gepost door Jean Lievens in recentie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 033, li l abner |  Facebook |