26-07-08

Van Gertrude Lawrence tot Julie Andrews

3374324

Gertrude Lawrence (1898-1952) is een legendarische Broadway-diva. Straffe madam, want naar verluid kon ze niet zingen, niet acteren en niet dansen, maar toch hield ze iedereen in de ban. Geboren in Londen als Gertrude Alexandria Dagmar Lawrence-Klasen stond ze al vanaf haar tiende op de planken, maar ze verwierf pas echte sterdom in New York.

Haar vertolkingen op Broadway (waar ze vaak optrad in lichte komedies van Noel Coward) inspireerden componisten en schrijvers als George en Ira Gershwin die voor haar de musical Oh, Kay schreven, met het legendarische nummer ‘Someone To Watch Over Me’, prachtig vertolkt door Julie Andrews in de film Star! Cole Porter schreef voor haar Nymph Errant, Noel Coward Private Lives en Tonight at 8:30.

R&H_(109)[1]

Ze schitterde als Liza Elliot in Moss Hart (Kurt Weil) en oogstte succes in Lady in the Dark van Ira Gershwin. In 1946 overtuigde ze Rogers en Hammerstein om Anna and the King of Siam om te turnen in een musical. Het resultaat was The King and I, een van de grootste meesterwerken uit de musicalgeschiedenis. In 1952 won Gertrude de Tony voor haar vertolking van Anna, maar stierf in hetzelfde jaar aan leverkanker.

Gertrude Lawrence trad op in verschillende films, waaronder No Funny Business (1933) met Lawrence Olivier en Mimi (1935) met Douglas Fairbanks Jr. Ze speelde ook Geertje Dirx in Rembrand (1929) met Charles Laughton en Elsa Bride of Frankenstein Lanchester. Maar Gertie is vooral bekend van een film uit 1968, Star! met Julie Andrews. Wat te denken van de film?

78104398

Volgens Hitchcock is drama niets anders dan het leven, met de saaie stukjes eruit geknipt. Helaas voor Star! vergat Robert Wise een dik uur pellicule weg te knippen. Julie Andrews is geweldig, maar loopt verloren in een warrig script dat weinig ruimte laat voor empathie met de hoofdpersonages. Hoewel het wel moet gezegd: Danniel Massey zet een geweldige Noel Coward neer.

Nu, voor fans van Julie Andrews (en daar reken ik mezelf bij) en het muzikale theater blijft Star een festijn, ook al is het er een met indigestie achteraf. Het verrukkelijke van Julie Andrews is dat ze altijd haar schitterende zelf blijft. Maar dat is ook haar zwakte. Je ziet Julie Andrews, nooit Gertrude Lawrence. Zelfs als egocentristische bitch met kapsones blijft Julie… euh… Julie.

Als biografie van Gertrude Lawrence schiet Star dan ook tekort. Maar goed, dat was niet de bedoeling van Robert Wise die zich wou beperken tot het leven van Gertie tussen de twee wereldoorlogen in. Toch vraag ik me af waarom de film een loopje neemt met de mannen in het leven van de musicalster. Haar eerste man in de film heet Jack Roper en is niet veel ouder dan zij. In werkelijkheid heette hij Frank Gordon-Howley en was twintig jaar ouder. De bankier die ze later in de film ontmoet heette Bert Taylor, niet Ben Michell.

78104390

Maar goed, dat alles doet niets af van het feit dat sommige muzikale nummers tot de top van het genre behoren. Ook de decors, kostuums en historische reconstructie van het interbellum zijn verbluffend. De regisseur (Robert Wise), producer (Saul Chaplin) en ster (Julie Andrews) zijn dezelfde als die van The Sound Of Music (1965). Maar een winnend team was het deze keer niet. Net als Doctor Dolittle (1967) en Hello Dolly (1968) flopte Star! grandioos aan de kassa. Die drie films worden dan ook de doodgravers van het genre beschouwd en voor de twijfelaars gaf Mame in 1974 de genadeslag.

De veelzijdige Robert Wise noemt het floppen van Star een van zijn grootste teleurstellingen. Hij vindt dat zijn film tot een van de beste musicals van Hollywood behoort. Dat lijkt me sterk overdreven en een tikje onbescheiden. Maar de dvd (jammer van de spuuglelijke hoes) is voor een habbekrats te koop en als je de drie uur niet kan uitzitten, bekijk de film dan met de commentaartrack van de oude meester en leer iets bij.

 

En hier: Someone To Watch Over Me, een kippenvelvertolking van Martha Wainwright, zuster van.

 

De commentaren zijn gesloten.