Nieuw leven ingeblazen door Susan Boyle. I Dreamed A Dream uit 'Les Miserables', beter bekend als 'Les Mis', met 16 jaar een van de langst lopende shows op Broadway (nu nog altijd op de planken in Londen.
Anything Goes, een musical van Cole Porter gebaseerd op een scenarion van Guy Bolton en P.G. Wodehouse, werd op Broadway voor het eerst opgevoerd in 1934 in het Neil Simon Theatre. Het verhaal speelt zich af op een oceaanlijnboot van New York naar London. Billy Crocker, een verstekeling, is verliefd op erfgename Hope Harcourt die op haar beurt verloofd is met Lord Evelyn Oakleigh. Nightclubzanger Reno Sweeney en publieksvijand Moonface Martin helpt Billy in zijn pogingen om Hope voor zich te winnen. De musical telt heel wat hits, waaronder de titelsong "Anything Goes," maar ook "You're the Top" en "I Get a Kick Out of You."
Hierbij de tekst van het titelnummer, die een interessante kijk geeft op de zeden van de crisisjaren dertig…
Anything Goes
Times have changed, And we've often rewound the clock, Since the Puritans got a shock, When they landed on Plymouth Rock. If today, Any shock they should try to stem, 'Stead of landing on Plymouth Rock, Plymouth Rock would land on them.
In olden days a glimpse of stocking Was looked on as something shocking, But now, God knows, Anything Goes.
Good authors too who once knew better words, Now only use four letter words Writing prose, Anything Goes.
The world has gone mad today And good's bad today, And black's white today, And day's night today, When most guys today That women prize today Are just silly gigolos And though I'm not a great romancer I know that I'm bound to answer When you propose, Anything goes
When grandmama whose age is eighty In night clubs is getting matey with gigolo's, Anything Goes.
When mothers pack and leave poor father Because they decide they'd rather be tennis pros, Anything Goes.
If driving fast cars you like, If low bars you like, If old hymns you like, If bare limbs you like, If Mae West you like Or me undressed you like, Why, nobody will oppose! When every night, The set that's smart Is intruding in nudist parties in studios, Anything Goes.
The world has gone mad today And good's bad today, And black's white today, And day's night today, When most guys today That women prize today Are just silly gigolos And though I'm not a great romancer I know that I'm bound to answer When you propose, Anything goes
Laten we beginnen met de legandarische 'Madame Claxon": Ethel Merman
En nu een ietsje elegantere versie van Patti LuPone
en de versie uit Indiana Jones & The Temple Of Doom:
De revival van "Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat" in de West End was een schot in de roos. Zoals wel vaker gebeurt de laatste tijd, zal het succes in Londen ongetwijfeld een staartje krijgen in New York. Broadway doet het niet slecht de laatste tijd. Lang geleden dat nog zoveel nieuwe shows openden. Drijft de crisis de mensen weer het theater binnen? Of is het de goedkope dollar die meer dan ooit toeristen lokt naar de Big Apple? Alleen blijft het succes vaak een beetje uit, zoals onlangs het geval met '9 to 5', gebaseerd op het Dolly Parton-vehikel van de 80-ies dat na amper vier maand werd afgevoerd.
Populaire films (Shrek The Musical, Legally Blonde, Billy Elliot en natuurlijk de Disneys) krijgen steeds vaker een muzikale versie op de planken. Idem voor de revivals (Hair, West Side Story, South Pacific en gelukkig veel van Sondheim). Nieuw talent krijgt daardoor steeds minder kans in de grote zalen. Investeerders houden nu eenmaal niet van risico's.
Terug naar Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat, een soort prequel op Jesus Christ Superstar werd geschreven door Andrew Lloyd Webber in 1968. Een van de meest opgevoerde musicals door collegestudenten in Utah, Mekka van de Mormonen. Voor het verhaal gingen Andrew Lloyd Webber en Tim Rice hun mosterd immers halen in het Oude Testament. Maar Joseph is tevens een van de meest onbedoelde (hoewel…) gay shows ooit. Je moet het zien om het te geloven...
Joseph is de tweede jongste van een nest van twaalf jongens en de oogappel van zijn pa, die hem een regenboogjasje schenkt (wist hij veel). Joseph is ik weet niet hoe tevreden en zingt ‘tralalala o wat ben ik toch blij met mijn veelkleurig jasje, ik lijk wel een levend kunstwerk!’. Zijn broers zijn echter doodjaloers en verkopen hem als slaaf aan voorbijtrekkende kooplui. Hij belandt bij Potiphar, een Egyptische miljonair en zijn nymfomane vrouw.
Vanaf dat moment huppelt Joseph voor de rest van het stuk alleen gekleed in een lendendoekje rond. Madam Potiphar sleurt hem in haar ledikant (eeeek), hij verzet zich heftig, maar wordt toch betrapt door haar man die hem in de cel gooit. Enfin, na veel vijven en zessen wordt hij de nummer twee van Egypte en verzoent zich met zijn familie.
Het stuk (in beide betekenissen) eindigt in een veelkleurig spektakel waarbij Lee in zijn veelkleurige jas boven het podium rijst, met achter hem een regenboogsleep die bijna zo groot is als de vlag van Roze zaterdag. Liefhebbers van kitsch, humor en toffee muziek zullen er zeker aan hun trekken komen. Waarop wachten jullie, Broadway sharks?
En hier: enkele versies. Kies maar uit welke je de leukste vindt...
Vorige pagina
